Maleisie

Maleisie

Maleisie is een land in Zuidoost-Azië, grotendeels gelegen op een schiereiland van het Aziatische vasteland en deels op het noordelijke deel van het eiland Borneo. Het westen (het schiereiland) van Maleisië deelt een grens met Thailand, en is met een brug verbonden met het eiland van de staat Singapore. De kusten zijn gelegen aan de Zuidelijke Chinese Zee en de Straat van Malakka. Oost-Maleisië {Borneo) deelt grenzen met Brunei en Indonesie (Kalimantan).

Klimaat

Maleisië ligt dicht bij de evenaar en er heerst dan ook een overwegend tropisch klimaat. De temperaturen zijn het hele jaar door hoog, gemiddeld 28°C in de laaglanden bij de kust. Alleen in de bergen heerst er een iets koeler klimaat. De luchtvochtigheid is hoog, gemiddeld 80 procent. De noordoostmoeson waait over de Zuid-Chinese Zee van oktober tot maart en zorgt voor hevige regenval aan de oostkust van West-Maleisië, Sarawak en Sabah. Kedah en Perlis, die te ver naar het noorden liggen om invloed te ondervinden van de noordoostmoeson, kennen in deze tijd een droge periode. De zuidwestmoeson tussen mei en september zorgt voor droger weer in het hele land, met uitzondering van de westkust, waar wel enige regen valt in de tijd van het jaar. Zelfs gedurende de natste maanden regent het zelden de hele dag.

Bestemmingen

Kinabalu Park de toegang tot Mount Kinabalu, ligt op 1.585 meter boven de zeespiegel en is het startpunt voor het pad dat leidt naar de top van Mount Kinabalu. Het park heeft een oppervlakte van 754 vierkante kilometer en is opgebouwd uit Mount Kinabalu, Mount Tambayukon en de uitlopers.

Mount Kinabalu (Maleis: Gunung Kinabalu) is de op een na hoogste berg van Zuidoost-Azië, met een hoogte van 4100. De top van de berg kan door een persoon met een goede fysieke conditie zonder speciale berguitrusting beklommen worden.

Bako park is een mooi natuurpark waar je mooie wandelingen kunt maken. Een van de hoogtepunten van het park zijn de Neusapen, ook wel The Dutch Monkey genoemd door de lokale bevolking. En ik maar denken dat de Fransen grote neuzen hadden.

Persoonlijke notitie

Het was weer eens hoog tijd om op vakantie te gaan, maar we hadden geen flauw idee waar we naartoe wilden gaan. We zijn toen maar een reisbureau binnen gestapt met de mededeling dat we op vakantie wilden gaan voor een periode van 1 maand en het mocht niet teveel kosten. Toen de dame begon over Maleisië hadden we geen idee wat we daar konden verwachten, maar het klonk allemaal wel prima. Dus voor we het wisten hadden we een vliegticket naar Maleisië geboekt. Dit werd tot dan toe de slechts voorbereide vakantie. Ik zou mijn reismaat in Singapore ontmoeten, omdat hij daar destijds werkte.


We zouden daarna met de bus naar Johor (Maleisië) gaan om dan naar Kota Kinabula te vliegen. We zouden alleen Oost Maleisië aandoen. Het enige wat voor mij vast stond was dat ik mount Kinabalu wilde beklimmen. Dat beklimmen viel op zich wel mee, hoewel het wel zwaar was kon je alles lopend doen. Je hoefde dus niet echt te klimmen. Het leek ons het beste om dit in het begin van de vakantie te doen. Dit hield dan ook in dat we van uit het noorden naar het zuiden zouden gaan. Vlak voor vertrek las ik nog een klein berichtje in de krant over de branden op Sumatra. Het probleem was dit jaar door El Nino er bijna geen regen was en dat de regio nu erg veel last had van de rook van die branden. Dit was toen al goed te merken in het noorden van Maleisië en werd alleen maar erger naarmate we naar het zuiden gingen. Toen we in Kuching (zuiden) waren, werd er elke dag op de tv geadviseerd om binnen te blijven.


Oost Maleisië bleek niet echt toeristisch te zijn en zijn onderweg bijzonder weinig reizigers tegengekomen. Dat vond ik eerlijk gezegd wel prima. Er waren nergens van die bezienswaardigheden die tot een soort kermisattractie waren omgetoverd. Eigenlijk was er ook niet zo veel te zien, behalve dan heel veel natuur. Er was op Oost Maleisië niet veel cultuur te vinden. Zoals ik al verteld heb er was natuur in overvloed. Om de houtkap tegen te gaan zijn er in Oost Maleisië veel natuurparken (waar hout kappen verboden is) gemaakt. In de parken zijn wandelpaden aangelegd zodat je zonder
gids het regenwoud kan bewonderen. Ik heb me hier dan ook prima vermaakt.


Kortom een reis om met plezier naar terug te kijken.